معماری
خانه / اخبار / تئاتر حرفه ای جسارت تجربه را ندارد

تئاتر حرفه ای جسارت تجربه را ندارد

کارگردان نمایش «ریچارد سوم اجرا نمی‌شود» معتقد است، تئاتر حرفه ای ما به دنبال حقظ موقعیت خودش است و جسارت تجربه را ندارد.

asghar-noori-1

به گزارش تئاتربازها به نقل از روابط عمومی نمایش ،اصغر نوری کارگردان نمایش «ریچارد سوم اجرا نمی‌شود» بعد از تغییراتی در اعضای گروه، این اثر را در تالار مولوی روی صحنه برده است. او در مورداجرای این نمایش در این بازه زمانی گفت: نمایشنامه ویسنی یک فضایی را به تصویر می کشد که همیشه و در همه جا قابل لمس و قابل فهم است. ویسنی یک با رجوع به زندگی مایرهولد و نشان دادن مشکلاتی که او در دوره استبداد استالینی داشته، از رنجی حرف می زند که هنرمند در چنین جوامعی می تواند تجربه کند، جوامعی که در آن هنر و آزادی زیر یوغ استبداد و نگاه ایدئولوژیک خفه می شود. این شرایط انسانی برایم جذاب بود و دیدم ویسنی یک فرم خوبی برای بیان آن انتخاب کرده، فرمی که با رنگ مایه های طنز و انتزاع، بیشتر فضایی گروتسک می سازد تا تراژیک. حس کردم با این متن می توانم به فرم اجرایی خوبی برسم و در عین سرگرم کردن مخاطب، فکرش را هم قلقلک بدهم.
نوری در مورد انتخاب تالار مولوی برای اجرای این اثر توضیح داد: بار اول همین نمایشنامه را سال ۹۳ در بخش مدرسان جشنواره تئاتر دانشگاهی با جمعی از دانشجویانم در دانشگاه سوره و در همین سالن مولوی اجرا کردم. سال پیش، به پیشنهاد آقای نادر فلاح که قرار بود مدیر عامل یک سالن خصوصی در حال ساخت باشند، دوباره کار روی این نمایشنامه را شروع کردم و قرار شد آن سالن با کار من افتتاح شود و این بار چند نفر بازیگر حرفه ای و شناخته شده در کار بازی کنند. تجربه خیلی تلخی بود. نه آن سالن سر موقع آماده شد و نه کار من به سرانجام رسید. بعد از دو ماه تمرین، چهار بازیگر حرفه ای کار گروه را ترک کردند. یکی از دلایلی که تمرین ما را متوقف کرد این بود که آن بازیگرها نوع خاصی از تئاتر را بلد هستند و هرجا هم بروند می خواهند همان شیوه را پیاده کنند. کارگردانی برای من کاری پژوهشی است و در هر کار دنبال تجربه ای تازه هستم در حالی که تئاتر حرفه ای ما به دنبال حقظ موقعیت خودش است و جسارت تجربه را ندارد. امسال تصمیم گرفتم برای بار سوم روی این متن کار کنم و با اهلش، دانشجویان تئاتر و در سالنی که متعلق به تئاتر دانشگاهی است. در همه جای دنیا تئاتر دانشگاهی از احترام و اعتبار بسیار بالایی برخوردار است و معمولا دولتها بیشترین هزینه را در این بخش صرف می کنند چون فقط این بخش از جامعه تئاتری می تواند تئاتر را از رکود نجات بدهد و همیشه پیشنهادهای تازه اجرایی ارائه دهد، دلیلش هم مشخص است، جسور و مستقل است و از نزدیک شدن به هیچ موضوع و فرمی نمی ترسد. اما در ایران قضیه فرق می کند. تئاتر دانشگاهی نه از طرف دولت حمایت می شود و نه جامعه تئاتری این بخش از تئاتر را جدی می گیرد. متاسفانه خود دانشجویان تئاتر هم بیشتر مواقع قدر خود را نمی دانند و همه تلاش شان در جهت نزدیک شدن به تئاتر حرفه ای است و به نوعی ادای تئاتر حرفه ای را در می آورند. البته همیشه دانشجویانی پیدا می شود که کارهای خلاقه و تازه ای ارائه دهند.
وی در پایان دررابطه با گروه بازیگران این نمایش گفت:  دو بازیگر عوض شدند. یک نفر که من از کارش راضی نبودم و مجبور شدم عوض کنم. نفر دوم که از نظر من یک فارغ التحصیل تازه دانشگاه بود و متناسب با بقیه بازیگران که دانشجو یا فارغ التحصیل دانشگاه هستند، ۲۰ روز مانده به اجرا گروه را ترک کرد. این بازیگر نقش اصلی کار را بازی می کرد و بهانه هایش آنقدر نبود که این بی اخلاقی را توجیه کند. این آدم که ادای بازیگران حرفه ای را برای من و بقیه گروه در می آورد، هنوز اولین شرط کار حرفه ای را که همان اخلاق حرفه ای است، یاد نگرفته. در نهایت من و گروه کارمان را ادامه دادیم و در یک ماه اخیر شبانه روز تلاش کردیم و دوباره آقای محمد رضا چرختاب را به کار برگرداندم که در همان اجرای جشنواره دانشگاهی سال ۹۳ نقش اصلی را بازی کرده بود. او خیلی مردانه پذیرفت و در این فرصت اندک به ما پیوست. حضور خلاقانه محمد رضا چرختاب در تمرین ها  اتفاق های بسیار خوبی رقم زد و کار به سمت بهتری رفت طوری که الان از رفتن آن نابازیگر متوهم خوشحال هم هستم.

درباره حنیف سلطانی

همچنین بخوانید

تاریخ پایان اجرای نمایش‌ها مشخص شد

تاریخ پایان اجرای نمایشی‌های به صحنه رفته در تالارهای مجموعه تئاتر شهر مشخص شد. به …

قالب وردپرس