معماری
خانه / اخبار / فرصتی برای مواجه انسان ها با زیست هر روزه شان

فرصتی برای مواجه انسان ها با زیست هر روزه شان

 

گفتگو با علی اتحاد
علی اتحاد، نویسنده، هنرمند هنرهای دیداری و اجرایی و پژوهشگر حکمت و فرهنگ ایران، متولد ۱۳۶۲، ساری است.
وی از سال ۱۳۸۳ تا کنون ده‌ها اجرا، نمایش ویدئو، نمایشگاه انفرادی و گروهی در حوزهٔ هنرهای معاصر در تهران، بلگراد، استانبول، اودایپور، ابوظبی، بروژ، کیپ تاون، ملبورن، کراکوف، قاهره، برلین و …. او طی سال‌های گذشته با رسانه‌های متنوعی همچون، پرفورمنس آرت، ویدئو آرت، اینستالیشن آرت، اودیو آرت، دیجیتال مدیا، ویدئو-اینستالیشن، عکاسی، موسیقی و تئاتر کار کرده‌است. علی اتحاد عمدهٔ فعالیت‌اش را بر مسئلهٔ نوشتار و ادبیات در تعامل با رسانه‌های هنری قرار داده و از این راه کار تولید آثارش را پی می‌گیرد.
– شما پرفورمنس آرت «زمان به عقب برنگشته» را چطور ارزیابی می کنید ؟
برای من یک تجربه انسانیِ مطبوع است ، که ترجیح میدادم نیم ساعت نباشد و بیشتر باشد و توی این وضعیت فعلی که که آدمها بیشتر از هرچیزی از یکدیگر میترسند، به نظر من بستر مناسبی است که چند لحظه مکث کنند ، یک بستر مناسب برای کسانی است که فکر میکنند باهم قرارنیست هم کلام بشوند، فرصت حرف زدن با یکدیگر را داشته باشند ، فرصت مواجهه با یکدیگر داشته باشند ، که یکبار بتوانند بازخوانی کنند زیست هر روزه شان را . به نظر من این توضیح ، دقیق ترین توضیحی هست که می توانم بعد کار به آن بپردازم .
– فضای این پرفورمنس را آرت را چطور دیدید ؟
فکر میکنم حدودا پنج یا شش سال پیش اجرایی ازهومن داوودی در خانه هنرمندان دیدم که در تاریکی میگذشت و به مخاطبان چشم بند میزدند و آنها را به سالنی تاریکی هدایت می کردند که دقیق یادم نمی آید چقدر آنجا نور داشت ، اما آنجا یک مخاطب و اجرا گر روبروی یکدیگر مینشستند و باهم شروع به حرف زدن میکردند ، خاطره تعریف می کردند ، از چیزاهای شخصی شان می گفتند و برای من به عنوان یک مخاطب که چیزی نمیدیدم تجربه شنیداری بسیار مطبوعی بود. در آن وضعیت می شنیدم که آدمهای اطرافم در حال حرف زدن با پرفورمرو با یکدیگر بودند و اتفاقا این فرصت به من داد شد، با وجود چشمهای بسته و اینکهقاعدتا میبایستی کمی موذب باشم از شنیدن صحبت های دیگران ، اما یک مکالمه آزاد بود، امشب که این اجرا را دیدم کمی به یاد آن اجرا افتادم و در هر دوی آنها یک « حال » مشترک یافتم
– نظر کلی تان در مورد اجرا چه بود ؟
چون طرح اولیه رو دوست داشتم در نتیجه فکر کردم دوستدارم در این پروژه همکاری و کمک کنم این تنها به این دلیل است که اجراهای پرفورماتیو مشابه بسیار کم اتفاق می افتد، و من هر جایی که بدانم گروهی یا هنرمندی ، بخواهد اجرای یا اثری با قالب های مناسب و خلاق را اجرا کند حتما سعی می کنم بخشی از وقت خود را به آن هنرمند یا گروه اختصاص بدهم .

درباره حنیف سلطانی

برای تئاتر می نویسم ، برای اعتلای آن و برای شکوهی که از دست رفته است یا می آید !

همچنین بخوانید

خانه هنرمندان میزبان « مردان بيوه »

نمايش مردان بيوه به نویسندگى داریو فوو با ترجمه ى جمشید کاویانی، به  كارگردانى علی …

قالب وردپرس